XIX- wieczna rzeźba przedstawia świętego Rocha w stroju pielgrzyma. Wg opisów dopatrzeć się można więcej detali (laska, pies z chlebem w pysku, ropiejąca rana, aureola...), ale niestety, obecnie figura jest niemal całkowicie przesłonięta rosnącymi obok tujami.
Data narodzin Rocha nie jest precyzyjnie znana, zazwyczaj w źródłach podaje się, że urodził się na przełomie XIII i XIV wieku, jako syn rządcy Montpellier. Wcześnie stracił oboje rodziców, bo w wieku 19 lat. Wówczas sprzedał cały majątek, a uzyskane pieniądze rozdał potrzebującym. W drodze do Rzymu trafił do miasteczka, gdzie rozgorzała epidemia dżumy. Roch podjął się wtedy opieki nad chorymi w szpitalu dla zadżumionych. Jego cudowne uzdrowienia objawiły się podczas trzyletniego pobytu w Rzymie. Sam także zaraził się dżumą we Francji (w mieście Piacenza), więc podjął decyzję o osiedleniu się w lesie, by nie stanowić zagrożenia dla innych ludzi. Legenda powiada, że jedzenie przynosił mu pies.... Stąd wszystkie wymienione wyżej atrybuty, które można dostrzec na rzeźbie z Lasek.
